چند روزی است که بحث استفاده غیر قانونی عکس های عکاسان دوباره به جریان افتاده است. دیروز روزنامه سرمایه نیز عکسی از پری زنگنه را که پنج سال پیش در حال آواز گرفته بودم در صفحه یک چاپ کرده است. بدون ذکر نام و مأخذ. روزنامه سرمایه مشترک خبرگزاری فرانسه نیست تا حق استفاده از عکس های مرا از AFP را داشته باشد اما پیدا کردن این عکس توسط خبرنگار محترم روزنامه بسیار ساده بوده است. نام پری زنگنه را به لاتین در GOOGLE جست و جو کرده است و این عکس را در سایت IRANMANIA پیدا کرده است.
IRANMANIA سایتی است که مدت کوتاهی مشترک خبرگزاری فرانسه بود و به شکل قانونی نام من و مأخذ عکس هم در آن آمده است. تاکنون عکاسان زیادی از پری زنگنه عکس گرفته اند و عکس های متنوعی از ایشان موجود است. آیا بهتر نیست که به جای استفاده غیر قانونی عکس, از پتانسیل خوب عکاسان خود استفاده کنند و یا دست کم اصل عکس را از عکاس بخرند؟
در چند سال گذشته عکس های زیادی از من بدون داشتن اجازه چاپ شده است. در همین زمان کوتاه حیات روزنامه شرق, به وفور از عکس های من استفاده شده است. اگر چه روزنامه شرق مشترک خبرگزاری فرانسه است اما به علت کیفیت بد عکس های چاپ شده واضح است که آن ها را از سایت YAHOO گرفته اند و بدون ذکر نام عکاس و منبع چاپ کرده اند. نمونه جالب این عکس ها پرتره حمید رضا آصفی سخنگوی وزارت خارجه است که بارها (پیش از عقد قرارداد با AFP و استفاده قانونی از عکس هایش) در این روزنامه چاپ شده است. جالب این جاست که آقای آصفی هر هفته مصاحبه مطبوعاتی دارند و شاید تاکنون بیش از ۲۰۰ مصاحبه داشته است. حتی اگر عکاسان محترم روزنامه هیچ یک از این ۲۰۰ مصاحبه را هم پوشش نداده باشند می توانستند از خبرگزاری های داخلی که این عکس ها را رایگان در اختیار روزنامه ها قرار می دهند عکس بگیرند. اگر چه زمانی هم که عکس را از مجرای قانونی آن از AFP می گیرند نیز اسمی از عکاس نمی برند. نمونه آن عکسی است که از مصدومیت ستار زارع در حین تمرین در آلمان گرفتم و عکس های زیاد دیگرم از جام جهانی که بدون ذکر نام عکاس چاپ شده است.
مدت ها بود که اهمیتی به این مسائل نمی دادم اما این مطلب را از آن جهت نوشتم که دوستان بدانند که ما می بینیم اما می گذریم.